Van huis uit gewezen op de schoonheid van alle dag heb ik mijn zintuigen altijd op scherp gezet. Verwijzend naar onder andere prachtige weersvoorspellende luchten, de zonsondergang, uitgestrekte panorama’s en de diversiteit in het afwisselende rivierengebied, leerde ik te genieten van dingen waar veel mensen in het dagelijks leven aan voorbijgaan. Het openstaan voor datgene wat soms niet direct zichtbaar is heeft bij mij niet alleen mijn ogen, maar ook de bron van inspiratie geopend.

Wat een mooie betekenis geeft aan de een kan echter een straf zijn voor de ander. De, voor mij, nostalgische geur van perenbloesem, die alleen door de zoete herinnering ook daadwerkelijk die geur kreeg aangemeten, is daar een mooi voorbeeld van.      Het is niet altijd wat het is of wat het lijkt, maar hoe het voelt.

Woorden kunnen net als geuren voor ieder afzonderlijk individu een totaal andere betekenis bij zich dragen.

Het variërende landschap van het Land tussen Maas en Waal toonde mij dat vele verschillende facetten met een totaal andere dimensie samen toch één geheel kunnen vormen. Bij de dijk opgroeiend zag ik de dynamische Waal telkens van gezicht veranderend en toch weer hetzelfde blijvend, een gegeven dat ook op mij zelf van toepassing is.

Luisterend naar mezelf en geïnspireerd door de omgeving ontvouwen zich dan ook, vaak onverwacht, de mooiste gedichten en teksten die in combinatie met mijn  landschappelijke kennis tevens resulteren in publicaties en activiteiten.

Voor opdrachten is het van groot belang mezelf in de opdrachtgever te verplaatsen om datgene te vertalen wat hij of zij voor ogen heeft.